Home » Ovčarsko-Kablarska klisura, Standardna ponuda

OVČARSKO – KABLARSKA KLISURA

15.04.09.

ovcarsko-kablarska-lisuraOvčarsko-Kablarska klisura, srpska Sveta Gora, nalazi se u centralnom delu Srbije, samo 25 kilometara od “Vajata”, i pod zaštitom je države.
Prirodne lepote ovog predela i bogatstvo kulturno-istorijskih spomenika čine je izuzetno atraktivnom za posetioce. Meandri reke Zapadne Morave, beskrajno zelenilo okolnih šuma, manastiri i veštačka jezera predstavljaju turističku ponudu ovog kraja.
U ovoj klisuri unedrilo se 12 svetinja. Na levoj strani zapadne Morave, pod Kablarom su manastiri: Blagoveštenje, Ilinje, Jovanje, Nikolje i Uspenje, a pod Ovčarom su: Vavedenje, Vaznesenje, Preobraženje, Svete Trojica i Sretenje.
Ilinje je jedini neobnovljen manastir, dok ostali žive istinsku renesansu pravoslavlja – ispunjeni monaškim molitvama, a mesta su hodočašća vernika i turista.
Pored manastira, u istom prostoru nalaze se još dva svetilišta: crkva Svetog Save i pećina Kađenica, svojevrsni sakralno-memorijalni objekat.

MANASTIR BLAGOVEŠTENJE: manstir-blagovestenje
manastir Blagoveštenje sa crkvom Blagovesti Presvete Bogorodice, potiče iz 17. veka. Nalazi se na levoj obali Morave, ispod Kablara, u Ovčar Banji.
Crkva je zanimljive arhitekture – jednobrodna građevina raškog tipa, uz koju je kasnije dozidan drveni trem. Živopis je rađen od 1602. do 1632. godine i jedno je od najboljih ostvarenja u srpskom zidnom slikarstvu u prvoj polovini 17. veka.
Od starog ikonostasa sačuvana je prestona ikona Bogorodice sa Hristom, rad slikara Mitrofona iz 1602. godine.

manstir-ilinjeMANASTIR ILINJE:
nalazi se u neposrednoj blizini Ovčar Banje, iznad manastira Blagoveštenje.
Nevelika crkva, okružena gustom četinarskom šumom, podignuta je 1938. godine na temeljima starog manastira.
Obnovu ovog manastira započeo je Sveti Nikolaj Velimirović. Ilinje slavi Ilindan (2. avgust). Tog dana održavaju se veliki sabori kod manastira Ilinje, i u samoj Ovčar Banji.

MANASTIR JOVANJE:
posvećen je rođenju Svetog Jovana Krstitelja. Nalazi se na levoj obali Zapadne Morave.
Prvi put se pominje 1536. godine. Zbog izgradnje hidrocentrale 1959. godine stari manastir je porušen i prenesen na današnju lokaciju.
Zbog posebnog značaja, ali i gostoprimstva monahinja, ovaj manastir posećuje veliki broj vernika tokom čitave godine.

00
manastir-nikoljeMANASTIR NIKOLJE:

manastir Nikolje, sa crkvom Sveti Nikolje, nalazi se obali Zapadne Morave, pod Kablarom. Nikolje se prvi put spominje 1489. godine, pa se pretpostavlja da bi on mogao biti najstariji ovčarsko-kablarski manastir. Po predanju, manastir su podigli svetogorski kaluđeri koji su se povukli. Priprata je živopisana 1637. godine, a naos 1697. godine. ispred Katalona ili posle Maričke bitke. U manastiru je očuvan veći broj rukopisnih knjiga. Pored Morave se nalazi konak koji je sagradio knez Miloš Obrenović.

manastir-uspenjeMANASTIR USPENJE:
podignut je na levoj obali Zapadne Morave 1939. godine, na severnim padinama Kablara. Današnja crkva sagrađena je na temeljima starog manastira.
U blizini današnjeg manastira, na bregu što se uzdiže iznad manastira Jovanje, nalazi se lokalitet Kulina sa ostacima četvorougaone kule i jednim objektom pravougaone osnove prislonjenim uz stenu.
Manastir je renoviran i osveštan 23. 9. 2001. god.

manastir-vavedenjeMANASTIR VAVEDENJE:
manastir Vavedenje, sa crkvom Vavedenje presvete Bogorodice, nalazi se na desnoj obali Zapadne Morave.
Po legendi, ovaj manastir su podigli Simeon Nemanja i njegov sin Sveti Sava. Prvi put se pominje 1452. godine, a obnovljen je 1797. godine.
Poseduje retke stare knjige među kojima i Beogradsko četvorojevanđelje, štampano 1552. godine.

manastir-vaznesenjeMANASTIR VAZNESENJE:
sagrađen je krajem 12. veka. Ktitor ovog hrama je Stefan Stracimir, brat Stefana Nemanje. U pisanim dokumentima prvi put se pominje 1207-1215. godine. U svojoj riznici, čuva, dragocene bogoslužbene predmete velike istorijske i umetničke vrednosti.
Crkva i konaci obnovljeni su 1997. godine na starim temeljima. U novoj crkvi sačuvane su dve mermerne rozete, ukrašene biljnom ornamentikom, a od rukopisnih knjiga, “Četvorojevanđelje”, koje je 1570. godine prepisano u ovom manastiru.

manastir-preobrazenjeMANASTIR PREOBRAŽENJE:
stari manastir Preobraženje Gospodnje nalazio se na levoj obali Zapadne Morave. Prvi put se pominje između 1528. i 1530. Međutim, srušen je 1911. godine zbog izgradnje pruge.  Sadašnji manastir nalazi se, za razliku od starog, na desnoj obali Zapadne Morave.
Sadašnji manastir Preobraženje sagrađen je 1938. godine i nalazi se na desnoj obali Zapadne Morave. Po blagoslovu episkopa Nikolaja, život u ovom manastiru je organizovan po svetogorskom pravilu, što znači da nema ni parohiju niti imovinu, već mu je uloga misionarska.

manastir-svete-trojiceMANASTIR SVETE TROJICE: usred divljine, u tišini, koja je potrebna za duboku i stalnu molitvu, na padinama Ovčara, nalazi se manastir Svete Trojice. Najstariji pisani pomen o manstiru potiče iz 1594/95. godine.
Crkva je jednobrodna građevina, primetan je uticaj raške graditeljske škole. Po arhitekturi je najlepši od svih manastira u Ovčarsko-Kablarskoj klisuri.

00

manastir-sretenjeMANASTIR SRETENJE:
od svih manastira Ovčarsko-Kablarske klisure nalazi na najvećoj nadmorskoj visini (600 m). Prvi pomen koji je o njemu sačuvan potiče iz 1623. godine i odnosi se na njegovo rušenje. Obnovljen je 1818. godine.
Hram je živopisan 1844. godine u vreme užičkog episkopa Nićifora Maksimovića i knjaza Aleksandra Karađorđevića.
Manastirski kompleks je 1845. godine opasan zidom.

crkva-svetog-saveCRKVA POSVEĆENA SVETOM SAVI:
pod starim liticama Kablara, ispod jedne stene u malom udubljenju kamena, izvire voda koja se tu zadržava i pravi mali rezervoar zapremine dve, tri litre. Ta voda ne otiče, ali je uvek ima i kada se uzima u velim količinama. Ovu vodu narod zove “vodica Svetog Save” i veruje se da je ona čudotvorna.
Kod izvora je 1938. godine podignuta crkvica posvećena Svetom Savi.

pecina-kadjenicaPEĆINA KAĐENICA:
dobila je ime po jednom nemilom događaju u vreme Hadži Prodanove bune. Naime, narod je izbegao u ovu pećinu, ali su je Turci pronašli, na ulaz natrpali slame i granja i zapalili, tako da se narod u pećini ugušio.
Godine 1940. kosti su prikupljene i sahranjene u istoj pećini, u dva kamena sarkofaga u oltarskoj apsidi, u kojoj je izrađeno Hristovo raspeće.